Osteopatia

A. Terapia wisceralna

Terapia Wisceralna jest metodą leczenia holistycznego skupiającą się na połączeniach pomiędzy układem mięśniowo – szkieletowym a narządami wewnętrznymi.
Wzajemne oddziaływania mięśniowo – szkieletowe bezpośrednio determinują położenie narządów w ciele, i odwrotnie, organy wewnętrzne mają silny wpływ na stan zdrowia kręgosłupa, miednicy, żeber, obręczy barkowej, mięśni i powięzi.

Nieprawidłowa postawa, skolioza, operacja, zapalenia tkanek i narządów, niedożywienie lub stres emocjonalny mogą łatwo powodować dysfunkcję różnych narządów.

Terapię wisceralną stosujemy również w zaburzeniach gastroenterologicznych takimi jak: zgaga, refluks przełykowo-żołądkowy, zaburzeniach funkcji wątroby, nerek, żołądka, trzustki, jelit ( przewlekłe zaparcia lub biegunki) , zwłaszcza wówczas kiedy lekarze medycyny nie znajdują odpowiadającej dolegliwościom jednostki chorobowej.

osteopatia1

Techniki wisceralne skupiają się także na normalizacji funkcji przepony, największego mięśnia oddechowego , który pełni bardzo istotną rolę w naszym organizmie. Sprawna funkcja przepony warunkuje prawidłową akcję oddechową a co za tym idzie odpowiednie dotlenienie organizmu a także wpływa na funkcje układu krwionośnego, pokarmowego i limfatycznego. Dzięki ruchom przepony poprawiają się funkcje narządów wewnętrznych.

Przepona odgrywa też ważną rolę w profilaktyce i redukcji stresu. Ze względu na umiejscowione w niej liczne receptory nerwowe możemy wpływać na sprawność działania autonomicznego układu nerwowego wyciszając część współczulną i pobudzając część przywspółczulną autonomicznego układu nerwowego.

Zapraszam na konsultację i terapię

B. Terapia autonomicznego układu nerwowego

Autonomiczny System Nerwowy ( AUN) to część Obwodowego Układu Nerwowego która jest niezależna od naszej woli i dzieli się na dwie działające przeciwstawnie części : układ współczulny i przywspółczulny. AUN zawiaduje mięśniem sercowym, przeponą, mięśniami gładkimi ( z których zbudowane są narządy wewnętrzne) oraz gruczołami. Prawie wszystkie narządy wewnętrzne są obsługiwane przez części tego układu, których oddziaływanie jest przeciwstawne.

Współczulny układ nerwowy mobilizuje ciało do aktywności, jest odpowiedzialny za:

  • wywoływanie reakcji typu ,, uciekaj albo walcz”,
  • odpowiada za adaptacje podczas wysiłku lub stanu zagrożenia,
  • przepływ krwi zostaje przekierowany do serca i mięśni szkieletowych,
  • oskrzela i oskrzeliki rozszerzają się,
  • wątroba uwalnia glukozę.

Przywspółczulny układ nerwowy odpowiada za stan odprężenia i relaksacji oraz oszczędzanie energii. Gdy przejmuje on działanie w ciele obserwujemy:

  • spadek ciśnienia krwi, spowolnienie akcji serca i oddechu,
  • wzrost aktywności układu żołądkowo-jelitowego,
  • zwężenie źrenic, przystosowanie soczewek do widzenia z bliska.

Ze względu na fakt, iż współczulny układ nerwowy zlokalizowany jest blisko kręgosłupa a część przywspółczulna w mózgu, krzyżowej części rdzenia kręgowego oraz w narządach wewnętrznych nadmierne pobudzenie każdej z tych części będzie miało bezpośredni wpływ na powiązane struktury.

Niezwykłe z terapeutycznego punktu widzenia są interakcje pomiędzy obydwoma częściami układu autonomicznego. Opisze to w dużym uproszczeniu gdyż temat jest dość rozległy. Większość narządów wewnętrznych ma podwójne unerwienie co poprzez dynamiczny antagonizm pozwala na precyzyjną kontrolę aktywności trzewnej.

osteopatia2

Na przykład:

  • cześć współczulna podnosi ciśnienie krwi przez skurcz naczyń krwionośnych, przyspiesza akcję serca i oddechu oraz hamuje trawienie i wydalanie zaś część przywspółczulna prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi poprzez rozkurcz naczyń krwionośnych, zwalnia akcję serca i oddechu oraz umożliwia trawienie i wydalanie;
  • cześć współczulna odpowiada za wytrysk nasienia u mężczyzn i odruchowe skurcze pochwy u kobiet zaś część przywspółczulna powodując rozszerzenie naczyń krwionośnych jest odpowiedzialna za wzwód prącia lub łechtaczki.

Ponad to część współczulna kontroluje:

  • termoregulację w odpowiedzi na ciepło,
  • uwalnianie reniny z nerek,
  • zwiększa tempo metabolizmu komórkowego,
  • podnosi poziom glukozy we krwi,
  • udostępnia zapasy tłuszczu jako paliwa.

Jak widzimy na powyższych przykładach zachowanie równowagi w działaniu tych dwóch części autonomicznego układu nerwowego jest sprawą niezwykle istotną dla zachowania zdrowia. Jednak w dzisiejszych czasach, kiedy bardzo wielu z nas żyje w pośpiechu, przewlekłym stresie i pod wpływem silnych – nie zawsze pozytywnych – emocji, współczulny układ nerwowy jest w stanie ciągłego pobudzenia. Reakcja ,, uciekaj albo walcz „ wciąż jest aktywna w organizmie pomimo braku realnego zagrożenia.

Aby było to łatwiej zrozumieć zobrazuję to krótkim przykładem : sarna żyjąca w lesie na skutek widoku zbliżającego się drapieżnika wchodzi w stan pobudzenia współczulnego układu nerwowego co ma pomóc jej uratować życie. Włącza się automatyczna reakcja ,, uciekaj albo walcz” . Sarna zaczyna szybko biec lecz gdy tylko oddali się na bezpieczną odległość zatrzymuje się i zaczyna beztrosko pożywiać się rosnącą nieopodal trawą. Stres minął, jest bezpieczna, kontrolę nad ciałem przejął przywspółczulny układ nerwowy.

A co się dzieje z człowiekiem??? Otóż wyobraźmy sobie sytuację, że zostałeś wezwany na rozmowę do szefa firmy, w której pracujesz. On oznajmia, że ostatnio spadły wyniki Twojej pracy i martwi go to, pyta czy masz jakieś problemy i tak dalej. Rozmowa z szefem stanowi dla Twojego organizmu silny bodziec stresowy, który wywołuje silną reakcję ze strony współczulnego układu nerwowego. Już na samą wiadomość o tym , że szef Cię wzywa ciśnienie krwi wzrasta, serce bije jak oszalałe, oddech przyspiesza wprowadzając Twój organizm w stan hiperwentylacji, zaczynasz się intensywnie pocić i masz czerwone plamy na twarzy lub szyi. Wydzielają się neuroprzekaźniki: adrenalina, noradrenalina, oraz hormon stresu – kortyzol. I tak być powinno. Ciekawe jest to dzieje się później: wychodzisz po rozmowie ale poziom stresu nie obniża się, jesteś zły, a może nawet wściekły, że boss znowu się czepia, zachwiał poczuciem Twojej wartości, zaczynasz się zastanawiać czy nie zechce Cię zwolnić z pracy ( a masz przecież kredyty do spłacenia i dzieci w prywatnej szkole), zaczynasz spekulować, że może ktoś ze współpracowników na Ciebie donosi… i tak dalej. Czynnik wywołujący reakcję stresową już dawno zniknął a Twój mózg nadal przetwarza i produkuje myśli destrukcyjne. W efekcie końcowym wciąż jesteś rozdrażniony , zły, wściekły, reagujesz nieadekwatnie do sytuacji np. irytując się na innych ludzi ( czasem obcych a czasem bardzo Ci bliskich), wracasz do domu i bez powodu strofujesz swoje dzieci, kłócisz się z żoną lub bratem, nie możesz jeść lub wręcz przeciwnie zajadasz stres zwykle dużą ilością słodyczy. Późnym popołudniem czujesz się niezmiernie zmęczony, wypijasz ,,odrobinę alkoholu „ dla odprężenia” a potem nie możesz zasnąć. Denerwujesz się, bo przecież rano trzeba wstać i zmierzyć się z nowymi zadaniami w pracy. Wreszcie zasypiasz. Sen jest jednak niespokojny, przerywany, śnią Ci się jakieś dziwne rzeczy. A kiedy wreszcie udaje Ci się głęboko usnąć ze snu wyrywa Cię brutalny dźwięk budzika : ,, pora wstawać” , czas zacząć kolejny dzień życia !!!! Ale jak ??? Jestem przecież taki zmęczony, ,, skrajnie rozmontowany”. Zbierasz jednak siły, wstajesz, pokrzepiasz się poranną kawą i znowu ruszasz do ,, boju”. W pracy kawa za kawą, czasem jakiś ,, energetyk” bo przecież trzeba jakość przetrwać ten dzień. Żyjesz z nadzieją, że jutro będzie lepiej. Tylko, ze każdy kolejny dzień życia przynosi nowe sytuacje i nowe emocje. Uwrażliwiasz się na nie i różne bodźce, które kiedyś mogłyby być zupełnie neutralne, teraz działają na Twój organizm ze zwielokrotnioną siłą wpływając na Twój sposób postrzegania i oceny sytuacji, wpływają na Twój sposób myślenia, na Twoje emocje i działanie.

Jeżeli taka, bądź podobna , sytuacja utrzymuje się długo w czasie Twoje życie i zdrowie są zagrożone. To jest właśnie moment, w którym powinieneś udać się do specjalisty i zastosować odpowiedni rodzaj terapii. Wiedz, że im dłużej tkwisz w tej trudnej dla ciała i ducha sytuacji tym trudniej będzie Ci z niej wyjść i więcej czasu na to będziesz potrzebować

Terapia Autonomicznego Układu Nerwowego- na czym polega ?

Działania terapeutyczne na AUN sprowadzają się do zastosowania technik osteopatycznych mających na celu obniżenie reaktywności współczulnego układu nerwowego i pobudzaniu funkcji układu przywspółczulnego. Są to techniki manualne ukierunkowane na działania w obrębie kręgosłupa, przepony, narządów wewnętrznych , połączenia czaszkowo-kręgowego oraz działania polegające na stymulacji nerwu błędnego na różne sposoby. Techniki osteopatyczne możemy uzupełnić metodami pracy na emocjach oraz ice therapy , która stawia organizm w stan kontrolowanego, krótkotrwałego stresu i pomaga wypracować odruchowe, poprawne, naturalne reakcje na stres zaistniały w każdej sytuacji. Łączenie różnych metod i technik daje najlepsze efekty. W terapii dążymy także do regulacji cyklu dobowego i przywrócenia zdrowego snu, zoptymalizowania diety, dostarczenia wszystkich niezbędnych substancji odżywczych, minerałów i witamin, przywrócenia zdrowego myślenia i poprawy nastroju.

Jeżeli żyjesz w swoim stresowym Matrixie i chciałbyś coś zmienić zapraszam. Razem możemy więcej.

C. Terapia ginekologiczna

Specjalizuję się między innymi w terapii bólu kręgosłupa u kobiet w ciąży i po porodzie oraz różnego rodzaju problemach w obrębie miednicy , głównie związanych z napięciami więzadłowymi i zaburzeniami krążenia w tym obszarze. Współpracuję z lekarzami ginekologami, położnikami. Polecam :

  • terapię w niepłodności,
  • terapię kobiet w ciąży,
  • terapię w problemach ginekologicznych.

osteopatia3a

osteopatia3b